Towards Documentary Choreography by Arkadi Zaides
Arkadi Zaides’ doctoraatsonderzoek Towards Documentary Choreography – Intermedial Approaches when Working with Extra-Aesthetic Materials onderzoekt hoe choreografie kan inspelen op hedendaagse maatschappelijke urgenties en actuele vraagstukken. Het ontwikkelt een documentaire benadering van dans en belichaamde praktijken, een terrein waar in tegenstelling tot theater, film of beeldende kunst, het gebruik van historische feiten en documentair materiaal nog maar recent terrein wint. Het onderzoek gaat na hoe documenten in uiteenlopende formats choreografisch kunnen worden herverbeeld om diverse en soms tegenstrijdige vormen van maatschappelijk en artistiek engagement bloot te leggen, met bijzondere aandacht in tijden van crisis.
Ter gelegenheid van zijn doctoraatsverdediging nodigt Arkadi Zaides de externe juryleden Rabih Mroué en Yumna Masarwa uit om hun respectieve praktijken te delen met studenten en een breder publiek.
Donderdag 18 december 2025 | 10.00 - 13.00 | Studio laGeste, Bijlokesite Gent.
“Shot/Counter Shot: Rethinking the Reverse” door Rabih Mroué.
Deze lezing herbekijkt de klassieke definitie van de shot/tegenshot-techniek, met bijzondere aandacht voor situaties waarin het tegenbeeld wordt geïnternaliseerd binnen één enkel kader. In plaats van uitsluitend te vertrouwen op traditionele montagestructuren, onderzoek ik alternatieve strategieën die de conventionele filmische grammatica uitdagen. Door deze variaties te analyseren, wil ik nieuwe manieren van denken openen over standpunt, relationele ruimte en narratieve constructie.
Daarnaast reflecteer ik op de term shoot, en onderzoek ik de verbanden die kunnen worden gelegd tussen handelingen van oorlogvoering en het maken van beelden. In deze presentatie deel ik documenten en voorbeelden uit zowel mijn eigen werk als dat van andere kunstenaars en videomakers, om deze denklijn verder te ontwikkelen en alternatieve manieren voor te stellen om na te denken over standpunt, relationele ruimte en narratieve constructie.
“Re(Making) Death in Gaza: The Dead Body as a Site of Agency and Sumūd” door Yumna Masarwa.
De recente oorlog in Gaza heeft het onmogelijk gemaakt om begrafenisrituelen uit te voeren en de overledenen een waardige rustplaats te bieden, waardoor de structuur van de dood zelf fundamenteel is verstoord. Deze lezing onderzoekt hoe Gazanen reageren op deze vernietiging van de doodsstructuur, hoe zij betekenis proberen te geven aan de gruwelijke taferelen van dood en verminking die deel zijn geworden van het dagelijks leven, en hoe zij rouwen te midden van massale verliezen en het ontbreken van traditionele rituelen.
Door Gazaanse stemmen centraal te stellen en het slachtoffer te tonen als getuige én als iemand die door alles wat hem is afgenomen toch een stem krijgt, daagt dit onderzoek westerse theorieën uit die zeggen dat samenlevingen instorten als traditionele rituelen rond de dood ontbreken. (Hertz, 1960; Huntington & Metcalf, 1991; Turner, 1969; Van Gennep, 1960).
Ik betoog dat in Gaza juist het verdwijnen van de traditionele rituelen rond de dood heeft bijgedragen aan sociale samenhang, dankzij sumūd (standvastigheid). Daarnaast introduceer ik het begrip martelaarschap (shahāda), opgevat als een manier van handelen en gezamenlijke rouw, dat helpt om de relatie tussen rouw, verzet en gemeenschapsgevoel onder systematisch geweld te begrijpen.
Samen vormen deze twee concepten een pleidooi voor de noodzaak van een inheems theoretisch kader om de Gazaanse ervaringen van verlies en rouw te kunnen begrijpen.
PRAKTISCH
gratis
waar Studio laGeste, Bijlokekaai 1, 9000 Gent
wanneer 18 december 2025 om 10.00 tot 13.00
taal engels
toegankelijkheid studio laGeste is rolstoel toegankelijk
BIOGRAPHIE
Yumna Masarwa (PhD, Princeton University), geboren in Israël-Palestina en woonachtig in Aix-en-Provence, is decaan van de School of Art aan het American College of the Mediterranean (ACM-IAU) in Aix-en-Provence (Frankrijk), Visiting Research Fellow aan het Centre for Death and Society (CDAS) van de University of Bath (VK), en projectteamlid van het onderzoekproject Thanatic Ethics over de circulatie van lichamen in migratieruimtes. Haar kunsthistorisch onderzoek, dat primaire bronnen combineert met materiële cultuur, richt zich op artistieke ontmoetingen in het Middellandse Zeegebied en verkent artistieke uitwisselingen tussen de islamitische wereld en Europa.
Haar werk is gepubliceerd in Antiquité Tardive, Al-Usur al-Wusta: The Bulletin of Middle East Medievalists, Excavations and Surveys in Israel, en in samengestelde bundels zoals Housing the Holy: Shrines in Ritual Architecture en A Cultural History of the Middle East and North Africa in Late Antiquity (Bloomsbury, binnenkort).
Sinds 2018 verricht zij multisite etnografisch onderzoek in Marseille, met een focus op begrafenis- en repatriëringspraktijken onder Algerijnen; de rol van Franse moslimvrouwen bij het organiseren van uitvaarten en begrafenissen (de feminisering van uitvaartactiviteiten); en islamitische graven op Franse begraafplaatsen. Daarnaast werkt zij aan het project “Death in Gaza” sinds het begin van de oorlog in oktober 2023. Een deel van haar onderzoek is gepubliceerd in Nouvelles Études Francophones, Comparative Studies of South Asia, Africa and the Middle East (CSSAAME), Études sur la Mort, en Death Studies (binnenkort).
Rabih Mroué, geboren in Beiroet en momenteel woonachtig in Berlijn, is theaterregisseur, acteur, beeldend kunstenaar en toneelschrijver. Hoewel zijn werk geworteld is in het theater, strekt het zich uit tot video- en installatiekunst, waarin hij voortdurend alternatieve en hedendaagse relaties onderzoekt tussen de verschillende elementen en talen van performance.
Hij is redacteur bij The Drama Review / TDR (New York) en medeoprichter en bestuurslid van het Beirut Art Center (BAC). Van 2013–2014 was hij fellow aan het International Research Center: Interweaving Performance Cultures / FU Berlin, en van 2015–2019 was hij theaterregisseur bij de Münchner Kammerspiele (München).
Mroué trad op en exposeerde internationaal, onder meer op dOCUMENTA (13) – Kassel, CA2M Centro de Arte Dos de Mayo – Madrid, The ICP Triennial en MoMA – New York, Centre Pompidou – Parijs, SALT – Istanboel en Museo Reina Sofía – Madrid, naast vele andere locaties.
Zijn werken omvatten Four Walls and a Roof (2024), Hartaqāt (2023), Sunny Sunday (2020), Borborygmus (2019), So Little Time (2016), Ode to Joy (2015), Riding on a Cloud (2013), 33 RPM and a Few Seconds (2012), The Inhabitants of Images (2008), Who’s Afraid of Representation (2005), Looking for a Missing Employee (2003) en andere werken.